Monatlich aktualisiert wird hier zumindest eines meiner Gedichte vorgestellt.
 Februar 2012:                    
   
 
Schnee 

Jetzt woart i schon so lång auf Schnee,
heut follt er endlich von der Höh!
Durchs Fenster schau i ’n Schneefoll zua.
Jetzt warads långsåm aber gnua!
Hint’ auf der Wiesn, do liegt leicht
a hoalber Meter! Wenns nur reicht!
Doch is net nur die Wiesn weiß,
die Stroßn ah! A sou a Schei . !
Da Schneepfluag foahrt schon, draußt auf d’ Stroßn.
Mei Einfoahrt hot er überlossn,
und i denk mir: Na gehst’s holt dånn
mit aner Schaufl händisch ån!
Mit einem Eifer, riesengroß,
sou schaufl munter i drauflos
und schimpf ah goar nix wegn dem Wetter.
Die Zufoahrt hot eh nur fuchzg Meter!
Der Eifer, der is långsåm gschwundn,
die Einfoahrt hot koa End net gfundn.
Es kimmb mir vor, i bin scha Stundn
beim Schaufln auf da Stroßn untn.
 
Schneibm tuats scha wieder, wie net gscheit,
und’s End der Zufoahrt is nou weit,
und durt, wou i scha gwesn bin
liegt neuer Schnee scha wieder drin!
Jo Himmlherrgott, sakrament,
do kimm i jo goar nie zum End!
Jetzt hör i auf, des is koa Scherz.
Der Schnee geht sölba weg, im März!

©Maximilian Unger